Przewodnik tatrzański, Tomasz Świst, Na szczytach Tatr, Łomnica

Łomnica

2632m
Łomnica (słow. Lomnický štít, niem. Lomnitzer Spitze, węg. Lomnici-csúcs) – 2634 m n.p.m.
"Królowa Tatr", szczyt do ok. 1860 r. uchodzący za najwyższy w Tatrach.
Najdogodniejsza droga wejścia:
Nieznakowane trasy o trudnościach UIAA I: z Łomnickiej Przełęczy/częściowo ubezpieczona/, od strony Doliny Kieżmarskiej przez tzw.Miedziane Ławki.
Z Doliny Pięciu Stawów Spiskich tzw. Drogą Jordana(UIAA II)/częściowo ubezpieczona/.
Łomnica wznosi się we wschodniej części Tatr Wysokich, w ich bocznej grani odchodzącej od głównej w Baranich Rogach na pd.-wsch. U stóp Łomnicy leżą: Dolina Kieżmarska, Dolina Łomnicka i Dolina Małej Zimnej Wody. Doskonały punkt widokowy. Od 1940 roku na szczyt Łomnicy można wjechać kolejką linową z Tatrzańskiej Łomnicy/via Łomnicki StawSvk: Skalnate pleso/, gdzie obok budynku stacji kolei/restauracja.../ znajduje się także budynek obserwatorium astronomicznego. Poza sytuacjami wybitnie awaryjnymi w/w obiekty nie oferują noclegów.
Wśród wszystkich szczytów tatrzańskich Łomnica jest jednym z najsłynniejszych, o najbogatszej i najbardziej różnorodnej historii, zajmując pozycję wyjątkową: w dziejach taternictwa i turystyki, w historii dawnych poszukiwaczy skarbów i wysokogórskiego górnictwa, w dziejach badań naukowych, w literaturze, grafice i malarstwie tatrzańskim.
Przez długi czas uważano mylnie, że na Łomnicy był już David Fröhlich z towarzyszami w 1615, a potem (lub nawet wcześniej) nieznani z nazwiska turyści z przewodnikiem spiskim i wreszcie Simplicissimus(Daniel Speer) z towarzyszami i przewodnikiem ze Spisza w 1654, wscyscy oni jednak nie byli na Łomnicy, lecz na pobliskim Kieżmarskim Szczycie. Przyczyną nieporozumienia były zmiany w dawnych nazwach szczytów. Aż do drugiej połowy XVIII wieku Łomnica uchodziła za niedostępną.
W XVIII w. i na początku XIX wieku kieżmarska rodzina Fabrych/Fabry/ wraz zinnymi Spiszakami prowadziła prymitywne roboty górnicze w północnej ścianie Łomnicy na Miedzianych Ławkach. Jakob Fabri senior ok. 1760-90 dotarł z Miedzianych Ławek na sam wierzchołek Łomnicy jako pierwszy znany z nazwiska człowiek. Mniej więcej w tym samym czasie drogę prowadzącą na szczyt od południa odkryli strzelcy z pobliskich wsi spiskich.
Pierwszymi turystami i badaczami naukowymi, którzy weszli na Łomnicę(od pd.) byli: angielski przyrodnik Robert Townson z dwoma myśliwymi ze wsi Stara Leśna w 1793 r.
W 1802 lub 1804 szczyt wraz z przewodnikami zdobył/ i spędził na nim noc/ polski uczony Stanisław Staszic. W 1813 r. na Łomnicy pojawił się sławny szwedzki botanik Göran Wahlenberg z kieżmarskim przewodnikiem Davidem Fabrim.
W dziejach taternickich Łomnicy ważnym wydarzeniem było odkrycie/po licznych próbach/ drogi na ten szczyt wiodącej wprost z Doliny Pięciu Stawów Spiskich w r. 1900 przez Karoly Jordana i przewodnika Johanna Franza seniora, znanej do dziś właśnie pod nazwą "Drogi Jordana". W nowszych dziejach tatrzańskiego wspinania dużą rolę odegrało zdobywanie zachodniej ściany Łomnicy, należącej do najwspanialszych w Tatrach.
W zimie pierwsi na Łomnicy byli/zwykłą drogą od pd./ Theodor Wundt i przewodnik Jakob Horvay w 1891 r.
Nazwa Łomnicy powstała stąd, że szczyt ten wznosił się częściowo w granicach posiadłości Wielkiej Łomnicy, a więc pośrednio od potoku Łomnica. W dawnej literaturze polskojęzycznej używano też nazw Krępak, Krempak i Krapak, niekiedy na oznaczenie samej Łomnicy - szczytu, a kiedy indziej całych Tatr czy Karpat.
Z powodu jej wyniosłości i okazałej majestatycznej sylwetki, rzucającej się w oczy zwłaszcza ze Spisza, Łomnicę określano też dawniej dodatkowo dumnym epitetem: "Królowa Tatr".
"Zdobywszy to, co potrzebne do życia, może jednak dokonać innego wyboru niż zdobywanie nadmiaru, może się teraz zdobyć na odwagę i żyć, może zacząć wakacje i zaniechać bardziej upokarzającej harówki." - Henry David Thoreau
© 2011-2017 Tomasz Świst ◊ odwiedzin: 1224027 ◊ użytkowników online: 2strony internetowe Łódź ◊ czas html: 49ms