Przewodnik tatrzański, Tomasz Świst, Na szczytach Tatr, Kończysta

Kończysta

2538m
Kończysta (słow. Končistá, niem. Kontschista, węg. Koncsiszta) – 2538 m
Wyniosly, dwuwierzchołkowy szczyt w południowej, bocznej grani Tatr odchodzącej od Zmarzłego Szczytu.
Najdogodniejsza droga wejścia:
Od Stwolskiej Przełęczy, zachodnim zboczem(b.łatwo, nie licząc wejścia na blok szczytowy głównego wierzchołka), Znad Batyżowieckiego Stawu pd. i wsch. granią(b.łatwo).
Wejście na szczytowy blok pd. wierzchołka tzw. Kowadło(UIAA I, krótko)
Wybitny szczyt, stanowiący najwyższe wzniesienie długiej bocznej grani, która od Zmarzłego Szczytu(leżącego w głównej grani Tatr) odgałęzia się ku południowi i ogranicza Dolinę Batyżowiecką od zachodu. Grań ta od Przełęczy koło Drąga ku pd. zwana Granią Kończystej stanowi wschodnie ograniczenie dolin Złomisk i Stwolskiej. Ku północy grupa Kończystej sięga po Przełęcz koło Drąga i obejmuje szereg turni z Małą Kończystą, Pośrednią Kończystą i Stwolską Turnią na czele.
Kończysta posiada dwa główne, wznoszące się obok siebie wierzchołki. Południowy(najwyższy) i Północny. Na południowym wierzchołku sterczy olbrzymi blok skalny przypominający końską głowę lub kowadło, jest to tzw. Kowadło lub Koń Jarmaya.
Wśród najwyższych szczytów tatrzańskich Kończysta należy do najłatwiej dostępnych. Widok z jej wierzchołka, choć w niektórych kierunkach nieco ograniczony, jest piękny i zajmujący(za WHP)
Nazwa Kończystej pochodzi od jej kształtu, przy oglądaniu jej od południa.
Pierwsze znane wejście: Alexander Münnich i towarzysze w 1874 r., ale tylko na pn. wierzchołek, o metr niższy od Kowadła, na które wszedł później jako pierwszy Alfred Martin w 1906. Zimą: Alfred Martin - 1906.
"To, co wiem mając lat sześćdziesiąt, wiedziałem już jako dwudziestolatek. Czterdzieści lat długiego, mozolnego i nikomu niepotrzebnego weryfikowania!" - Emil Cioran
© 2011-2017 Tomasz Świst ◊ odwiedzin: 1224027 ◊ użytkowników online: 2strony internetowe Łódź ◊ czas html: 49ms