Przewodnik tatrzański, Tomasz Świst, Na szczytach Tatr, Hruby Wierch

Hruby Wierch

2428m
Hruby Wierch (słow. Hrubý vrch, dawniej też Triumetal, niem. Triumetal, dawniej Trumetalspitze, węg. Triumetal) - 2430 m
Najwyższy szczyt w potężnym, rozległym murze skalnym dominującym ponad dolinami Koprową, Hlińską i Niewcyrką
Najdogodniejsza droga wejścia:
Z wierzchołka Furkotu pd. granią(UIAA 0+, bez znaków, 30 minut, miejscami ekspozycja)
Hruby Wierch jest najwyższym, pd.-wsch. wzniesieniem słynnej Grani Hrubego(zwornikiem dla niej samej w wielkiej bocznej grani Tatr odgałęziającej się od Cubryny i kulminującej w masywie Krywania), tak malowniczo przedstawiającej się w panoramie Tatr Wysokich podziwianej z Kasprowego Wierchu. Skalny mur kilkukilometrowej grani rozdziela doliny Hlińską i Niewcyrkę, opadając swymi zboczami na pd.wsch. ku Dolinie Młynickiej, na pn.zach. zaś ku Dolinie Koprowej w okolicach Ciemnych Smreczyn. W grani wyróżnia się kilkadziesiąt mniej lub bardziej wybitnych turni, nazewniczo zgrupowanych odcinkami jako turnie: Niewcyrskie, Walowe, Teriańskie, Bednarzowe i Garajowe.
Nazwa szczytu jest góralska i pochodzi od słowa "hruby", czyli gruby, potężny. Nazwę Triumetal próbowano wywieść z łaciny(WHP) od rzekomego faktu wydobywania tam przez górników trzech rud metali: "tri metal" i stąd Triumetal.
Pierwsze wejście: Szczyt od dawna odwiedzany przez zakopiańskich koziarzy, którzy już przed 1880 rokiem(za WHP) prowadzili nań polskich turystów jako przewodnicy.
Zimą: Gyula A. Hefty, Tibold Kregczy, Endre Maurer, Lajos Rokfalusy - 13 stycznia 1912.
"Ach... gdyby pewnego dnia wszyscy ludzie mający coś do zrobienia bądź załatwienia, żonaci albo nie, młodzi i starzy, kobiety, męźczyźni, poważni albo lekkomyślni, smutni, weseli... opuścili swoje mieszkania i biura rezygnując z wszelkich swoich obowiązków i zadań... i wyszli na ulice oznajmiając, że już nic nie będą robić... Wszyscy ci otępiali ludzie, którzy pracują bez żadnego sensu albo łudzą się, że wnoszą coś do wspólnego dobra ludzkości, którzy trudzą się dla przyszłych pokoleń zwodzeni najbardziej ponurą iluzją wzięliby w takiej niepowtarzalnej chwili ...rewanż za całe swoje miałkie, jałowe i puste życie!" - Emil Cioran
© 2011-2018 Tomasz Świst ◊ odwiedzin: 1438441 ◊ użytkowników online: 4strony internetowe Łódź ◊ czas html: 47ms